25 januari 2026

Een blik doet veel, in een oogopslag kun je zien – of denken te zien – hoe iemand naar je kijkt: word je afgewezen, beoordeeld of voel je je juist gezien door die blik. Psalm 139 gaat over hoe God ons ziet, ons kent, ons nabij is. Geeft dat veiligheid of onvrijheid? Of is dat juist ver van je bed? Hoe kunnen we er hierin voor elkaar zijn, juist omdat we mogen leven vanuit de basis dat God ons ziet. Dit vraagt om aandacht hebben voor elkaar: hoe zijn we met mensen om ons heen als het moeilijk is, als er vragen zijn, als er gevierd mag worden.  

Lezing: Psalm 139: 1-12