28 december 2025

Met Kerst achter de rug lijkt het met Advent gedaan. Het Kerstkind is immers gekomen! Maar we verwachten nog steeds Jezus’ terugkomst. In dat perspectief is het nog steeds Advent. Een tijd van hoopvolle verwachting.

Petrus spreekt over deze verwachting als ‘een levende hoop’, omdat deze hoop vast en zeker wordt vervuld. Bij ‘hoop’ denken we meestal aan niet zeker weten. Daarom hóóp je erop, omdat je hoop net zo goed ijdel kan blijken te zijn.

De ‘levende hoop’ waarover Petrus spreekt is vast en zeker, omdat deze is gegrond in Gods barmhartigheid en in Jezus’ dood en opstanding. En door hun wedergeboorte hebben gelovigen nu al deel aan deze levende hoop.

Maar waar hopen wij eigenlijk op? Wat wordt bedoeld met ‘de zaligheid der zielen’ waarop wij mogen hopen? Daarover denken we komende zondag na.  

We lezen psalm 84 en 1 Petrus 1: 3-9